toont foto's van Japan tussen de jaren 1860 en 1930. In 1854 opende Japan voor het eerst in meer dan 200 jaar haar deuren naar de buitenwereld. Bij louter toeval was fotografie net uitgevonden. Ondernemende Japanse en buitenlandse fotografen namen foto's van Japan en documenteerden daarmee een wereld die spoedig voor altijd zou verdwijnen. Ontdek traditioneel Japan met deze zeldzame oude foto's.

Wat maakt deze site speciaal?/a>
Bookmark deze site

Feeds voor Old Photos of Japan: RSS en Atom

« Viswinkel • Amidabashi Brug »

Tags: Onbekend • Taisho • Studio • Vrouwen
Tools: zend een e-kaart • download deze foto • bookmark

Een jonge vrouw in kimono met een traditioneel Japans kapsel kijkt naar een witte roos in haar hand. Deze ansichtkaart is gepubliceerd tussen 1907 en 1918. Aan het begin van de 20e eeuw waren ansichtkaarten van bijin (mooie vrouwen) enorm populair in Japan.

De term bijin heeft een lange geschiedenis in Japan en is uitermate vaag. In een UCLA lezing van 6 november, 2006 met de titel “Imperial Beauty: Photographic Truth and the New Spirit of Modern Japanese Aesthetics,” Lippit, een hoogleraar aan de University of Southern California met een PhD van Yale, betoog dat dicussies onder Japanse artiesten een evolutie veroorzaakten van het woord bijin.

Hoewel bijin tijdens de Edo periode (1603–1867) gebruikt kon worden om zowel een man of een vrouw aan te duiden, verwees het tegen de Meiji periode exclusief naar mooie vrouwen. Een transformatie die evenwijdig liep met de ontwikkeling van moderne Japanse esthetica.

“De bijin werd het kenmerk van de moderne Japanse esthetica,” zei Lippit. “In de tweede helft van Meiji, vanaf de jaren 1890, verscheen het beeld van de bijin met ongekende frequentie als een grafische representatie in schilderijen, beelden, illustraties, posters, ansichtkaarten en foto’s.”

Het woord was uitermate vaag, volgens Lippit.

“Bijin bestaat in taal, maar zijn tergelijkertijd ontoegankelijk door taal,” zei Lippit. “De term bijin benadrukt een crisis tussen taal en veraanschouwelijking boven de fundamentele vaagheid die de term manifesteerd—als een term die uiteindelijk niet gedefinieerd kan worden,” zei Lippit.

In haar lezing, beschreef Lippit ook de reactie van Westerse critici gedurende de Meiji periode op Japanse esthetica.

“Japanse kunst, hoewel in vele gevallen geprijsd voor haar lakwerk, keramiek en dergelijke,” zei ze, “beelde vrouwen niet af volgens de esthetische normen van de Westerse traditie.”

Lippit citeerde opmerkingen van de eerste Britse diplomatieke vertegenwoordiger in Japan Sir Rutherford Alcock om te tonen dat Japanse vrouwen door Westerlingen werden gezien als “lelijk” omdat zij werden “mismaakt door Japanse esthetica.”

“In de ogen van Westerlingen waren Japanse vrouwen, lijkt het, charmant of werden gezien als kunstwerk,” zei Lippit. “Maar niet als ware schoonheden.”¹

Deze opvatting werd zeker niet gedeeld door alle Westerlingen. Vele beschreven Japanse vrouwen als mooi in hun brieven en dagboeken. Bijvoorbeeld in zijn dagboek bijgehouden gedurende zijn dertienjarig verblijf in Japan, gebruikte de Nederlandse consul Consul Jonkheer Dirk de Graeff van Polsbroek (1833-1916) herhaaldelijk woorden zoals “beeldschoon” en “schoonen” om de Japanse vrouwen te beschrijven die hij ontmoette of zag.²

Tegenwoordig complimenteren Westerlingen vaak de schoonheid van Japanse vrouwen. Enige jaren geleden ontmoette ik een groep Noren op de Shinkansen (Bullet trein). Eén van hen vertelde mij, “Japanse vrouwen zijn zo ongelooflijk mooi. Zelfs de lelijke zijn mooi…”

Het feit dat her concept mooi uitermate subjectief is, vergroot enkel de vaagheid van het woord bijin. Toen Riyo Mori werd gekroond als Miss Universe Japan op 15 maart 2007, klaagden vele Japanners dat zij niet de ware Japanse schoonheid vertegenwoordigde.

Tergelijkertijd vertonen de huidige bijin in de ontelbare Japanse weekschriften totaal geen overeenkomst met de bijin van de Meiji en Taisho periodes.

Wederom schijnt het Japanse idee van schoonheid een belangrijke transformatie te ondergaan. Aan de ene kant heb je het toegeven aan Westerse ideëen van schoonheid zoals gezien kan worden met Riyo Mori, maar aan de andere kant heb je Japanse cosmetica-bedrijven die in toenemende mate de nadruk leggen op de schoonheid van het Japans zijn.³

Japanse cosmetica-gigant Shiseido Co., die sinds lang de schoonheid van Japanse vrouwen verkondigd, heeft recentelijk de schoonheid van Japanse vrouwen naar een nieuw niveau verheven met Tsubaki shampoo. Advertenties verkondigen op onkarakteristieke wijze dat Japanse vrouwen mooi zijn (日本の女性は美しい). Het werkte. Tsubaki verdiende 18 miljard yen (115 miljoen euro) in het eerste jaar van de verkoop en meer bedrijven volgen nu het pad dat Shiseido heeft aangegeven.⁴

¹ Lim, Vincent, The Aesthetics of ‘Bijin’. Retrieved on 2008-02-16.

² Moeshart, Herman J. (1987). Journaal van Jonkheer Dirk de Graeff van Polsbroek. Van Gorcum. ISBN 90-232-2257-1

³ Chalfen, Richard, Beauty Up. Retrieved on 2008-02-16.

⁴ International Herald Tribune, Shampoo ads highlight changing image of women in Japan. Retrieved on 2008-02-16.

⁵ JAPANESE STREETS, JAPANESE STREETS. Meer dan 10,000 foto’s van jonge Japanners en modellen die hedendaagse mode en make-up dragen.

Geen kaart

Fotograaf: Onbekend
Uitgeverij: Onbekend
Medium: Ansichtkaart
Foto no.: 71129-0004
Noem dit nummer wanneer u contact opneemt met ons over een fotolicentie

Foto URL: http://oldphotosjapan.com/images/179t.jpg

Posted by Kjeld Duits • 2008-03-02

« Viswinkel • Amidabashi Brug »

Reageer